Do niepodległej Polski Poznań wrócił w 1919 roku, po zakończonym Powstaniu, jako miasto rozwinięte i bogate. Na terenach dawnej Wystawy Wschodnioniemieckiej (dziś są to Międzynarodowe Targi Poznańskie) zaczęto już w 2 lata potem organizować targi, a w 1929 roku w Poznaniu odbyła się największa wystawa Międzywojnia – Powszechna Wystawa Krajowa (zwana PeWuKą), która niestety niepoparta przez rząd sanacyjny, zostawiła miasto ze sporymi długami.

Dla Poznaniaków wojna rozpoczęła się wraz z wejściem Niemców do miasta 10 września. Z ziem wielkopolskich utworzono tzw. Kraj Warty; Faszyści wysiedlili niemal co trzeciego Poznańczyka, zasiedlając równocześnie miasto Niemcami z ziem bałtyckich.  W tym samym czasie to właśnie trzej młodzi naukowcy z Poznania dokonali przełomu II Wojny Światowej – odkryli kod niemieckiej maszyny szyfrującej Enigma. Pod koniec stycznia 1945 roku rozpoczęła się ofensywa  oddziałów radzieckich i polskich, a  walki o Poznań trwały prawie miesiąc, powodując olbrzymie straty. Najwięcej  budynków  legło w gruzach na Starym Mieście oraz w centrum, aż do czwarte mieszkanie nie nadawało się do zamieszkania. Ucierpiała również katedra. Do miasta szybko jednak wrócili wysiedleni Poznaniacy, przybyli Polacy wysiedleni z Kresów, głównie z ziemi wileńskiej. Już rok po wojnie liczba mieszkańców po raz pierwszy przekroczyła ćwierć miliona!

Miasto  –  wtłoczone  w stalinowski cykl planowania – nie poddało się mu! Już w 1956 roku robotnicy Ceglorza (jak nazywa się w Poznaniu Zakłady Hipolita Cegielskiego – noszące zresztą wówczas imię Ojca Narodów: Józefa Stalina) wyszli na ulicę domagając się wolności, prawa i chleba. Ten pierwszy polski protest, stłamszony czołgami i strzałami dał jednak całej Polsce upragnione zmiany już w Październiku. Jednak przez cały okres PRL-u Poznań był dla wielu Polaków jedynym krajowym oknem na świat – były nim oczywiście Targi Poznańskie. 

Mamy nadzieję, że dalsze części naszej strony będą dla Was wszystkich – oknem na Poznań !!